Jurcz (niem. Jürtsch) Miejscowość położona ok. 11 km na południe od Ścinawy, przy drodze do Prochowic. Najstarsza wzmianka o miejscowości Gurtz pochodzi z 1313 roku. W następnych latach znana jest pod różnymi nazwami: Jorcz – 1376 r., Gortsch – 1530 r., Jurtz – 1580 r., Jertsch – 1666/67 r., Juertsch – 1787 r., Jurtsch.

Zabytki

Do współczesnych nam czasów zachowały się w zasadzie jeden obiekt o charakterze zabytkowo – historycznym. Jest nim kościół (obecnie filialny) pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Drugim ciekawym obiektem był nieistniejący już dwór.
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

Nieistniejący dwór

Siedziba rycerska mogła tu istnieć już w l połowie XVI wieku. W ścianę zewnętrzną kościoła wmurowany jest nagrobek Asmana von Schlichtig (Schlichting) z Jurcza. W XVI wieku Jurcz i Wielowieś pozostawały w posiadaniu rodu von Schlichting. Po wymarciu rodu obie wsie przejął niejaki Dombrowski, którego syn odziedziczył już tylko majątek w Jurczu.

Pałac zajmował północno-wschodni narożnik dziedzińca folwarcznego. Budowla została rozebrana, pozostały porośnięte krzewami mury kondygnacji piwnicznej. Zachowały się jedynie dwa budynki gospodarcze dawnego folwarku oraz dwa słupy bramne przy wjeździe do majątku. Od północnego-wschodu do pałacu przylegał ogród warzywny, zaś od północy i wschodu obszar ograniczony jest sztucznym wałem, usypanym prawdopodobnie w końcu XVIII wieku.

Powodem wzniesienia umocnień mogła być powódź roku 1785, która po­ważnie uszkodziła założenie. Wałem prowadzi droga obsadzona pierwotnie rzędem dębów, z których do czasów współczesnych pozostał tylko jeden. W obrębie założenia w 2 pół. XIX w. utworzono dwa stawy (niezachowane) i nadano założeniu charakter krajobrazowy. Obecnie, zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem użytkowany jest teren sadu po zachodniej stronie folwarku.