Parszowice (niem. Porschwitz) w 1475 roku w łacińskich statutach Statuta Synodalia Episcoporum Wratislaviensium miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Porschewicz1. Miejscowość położona ok. 7 km na południowy zachód od Ścinawy. Najwcześniejsza wzmianka o miejscowości Porschwitz pochodzi z 1209 roku. Następna z 1486 roku wymienia miejscowość jako Porswiz.

Parszowice jest wsią o bogatej historii. Na plan pierwszy wysuwa się przede wszystkim Kościół filialny p. w. Św. Rodziny wzniesiony w XV wieku, a restaurowany w XVIII i XIX wieku. Jest on murowany, skarpowany i salowy, z dostawioną od północy wieżą. Posiada ponadto węższe, prostokątne prezbiterium z zachowanymi we wnętrzu fragmentami polichromii z XV wieku, nagrobek i kamienną chrzcielnicę z początku XVI wieku. Jeszcze w 1959 roku zostały w większości zamalowane. Należy jednak podkreślić, że jego dawny wygląd różnił się znacząco od obecnego. Zdjęcie z 1913 roku jednoznacznie wskazuje, że posiadał wieżę widokową. Cała budowla wraz z wieżą zbudowana jest z kamienia, a dach pokryty gontem.

Usytuowanie kościoła na niewielkim wyniesieniu terenu wzmacnia dodatkowo wysokie walory krajobrazowe tego miejsca. Ponadto wokół kościoła został założony cmentarz, obecnie otoczony z trzech stron kamiennym murem. Zespół kościelny wraz ze wspomnianym wcześniej cmentarzem należy do Strefy „A” ścisłej ochrony konserwatorskiej.

Należy także podkreślić, że właśnie w tym kościele 4 czerwca 1972 roku Ś.P błogosławiony ksiądz Jerzy Popiełuszko odprawił swoją mszę prymicyjną. Dla upamiętnienia tego wydarzenia, została umieszczona we wnętrzu świątyni marmurowa tablica. Gruntowy remont przeprowadzony w 1993 roku zagwarantował właściwa konserwację zabytków klasy zerowej na następne kilkanaście lat. Innym godnym uwagi obiektem jest budynek po byłej Gorzelni. Po wojnie przez pewien czas pełniła funkcję budynku mieszkalnego, dziś jednak jest niewykorzystywanym pustostanem, czekającym na gruntowy remont i przywrócenie jego blasku z początku XX wieku.

Zabytki

Najciekawszym obiektem o walorach historyczno-zabytkowych jest pochodzący z XV wieku kościół Świętej. Rodziny. W środkowej części miejscowości zachowały się też zabudowania dawnego folwarku.
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są kościół fil. pw. Świętej Rodziny, z 1500 r. i cmentarz przykościelny.

Przyroda

Okolica wokół Parszowic jest wyjątkowo bogata pod względem zasobów przyrodniczych i krajobrazowych. Dowodem na to jest chociażby istniejący w pobliżu Rezerwat Przyrody o powierzchni 79,35 ha zlokalizowany w kierunku południowych, obok wsi Jurcz. Obejmuje on lasy łęgowe i grądowe wraz z przylegającymi starorzeczami i łąkami. Zamieszkują je liczne gatunki ptaków, z których część znajduje się pod ochroną, w tym: bielik, kania ruda, kania czarna, trzmielojad, bocian czarny, dzięcioły średnie, czarne, zielone, zielonosiwe oraz muchołówki białoszyjne. Lasy i grunty leśne zajmują w Gminie Ścinawa – 2296 ha. Są to w przeważającej części lasy sosnowe (60%) i dębowe (20%). W okolicy występuje licznie zwierzyna łowna: jelenie, dziki, lisy, borsuki, kuny i zające.

Tereny te bogate są w złoża węgla brunatnego stanowiące zasoby tzw. złoża „Legnica”. Podejmowane są już pierwsze kroki planistyczne zmierzające do uruchomienia kopalni tego surowca (ok. 2022 – 2026 r.). Inwestycja ta będzie jednak wymagała powstania ogromnych zwałowisk zewnętrznych o powierzchni ok. 16 km² i wysokości ok. 80m, które wg wstępnych planów projektuje się zlokalizować na północny – wschód od wykopu udostępniającego w rejonie wsi Parszowice i Redlice. Ponadto budowa kopalni odkrywkowej spowoduje znaczną ingerencję w środowisko naturalne. Chodzi tutaj przede wszystkim o zajmowanie ogromnych połaci terenu oraz postępujące odwodnienie terenu, co może mieć wpływ na użytki rolne oraz tereny leśne nawet kilka kilometrów wokół planowanych inwestycji. W niektórych miejscach liczyć się należy z zanikiem wody w części istniejących studni płytkich i ze zmniejszeniem wydajności ujęć głębszych. Wymusi to wykonanie w okresie budowy wykopu około 15 ujęć i sieci wodociągowych oraz kolejnych 15 w okresie do końca eksploatacji.