Przychowa (niem. Preichau) w księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Prichovia.

Miejscowość położona na skarpie starorzecza Odry w odległości około 5 km na północ od Ścinawy, przy drodze do Chobieni. Najstarsze ślady pobytu człowieka na tych terenach związane są z młodszą epoką kamienną – neolitem. Świadczą o tym znaleziska dość liczne, ale pojedynczych przedmiotów z tego okresu. Ślady osadnictwa ze znacznie późniejszego okresu wpływów prowincjonalno – rzymskich (I – V wiek n.e.) zlokalizowano w wyniku badań powierzchniowych, lecz do chwili obecnej nie zostały one dostatecznie przebadane archeologicznie.

Zabytki

Do współczesnych nam czasów z obiektów o charakterze zabytkowo – historycznym. Zachował się jedynie kościół (obecnie filialny) pod wezwaniem świętego Wawrzyńca. Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są: