Ładowanie…

Obecna bryła pałacu pochodzi z czasów jego rozbudowy, której dokonał w 1787 roku Georg Sigismund von Unruh, a którą modernizował w latach 30 – tych XX w. Heinrich Oswald von Sprenger. Jest to budowla trójskrzydłowa, dwukondygnacyjna, wzniesiona na rzucie podkowy. Środkowe skrzydło kryte jest ceramicznym dachem dwuspadowym, zaś skrzydła boczne kryte są dachami czteropołaciowymi z powiekami.

Z głównego skrzydła środkowego wysunięty ryzalit westybulu z dwukolumnowym portykiem. Od strony ogrodowej znajduje się obszerny taras. Otworu okienne i drzwiowe o wykroju prostokątnym ujęte w kamienne obramienia. Pałac jest zwrócony główną fasadą w stronę obszernego majdanu folwarcznego, zamkniętego z trzech stron budynkami gospodarczymi i mieszkalnymi pracowników majątku. Od strony wschodniej pałacu znajdują się pozostałości dawnego ogrodu ozdobnego z XVII w., który został przekształcony pod koniec XVIII wieku w niewielki park romantyczny. Obecnie teren parku znajduje się w stanie ogólnego zaniedbania, w którym zachowało się kilkanaście około 200 – letnich dębów. Pałac i zabudowania gospodarczo – mieszkalne folwarku są użytkowane do chwili obecnej, jednakże ich stan pozostawia wiele do życzenia.

W centrum wsi, nieopodal kościoła znajduje się jeszcze jeden ciekawy obiekt, który pochodzi ze znacznie bliższych nam czasów, bo z 1922 r. Jest to kamienny obelisk poświęcony pamięci mieszkańców przedwojennego Ręszowa, którzy polegli na różnych frontach w Wojnie Światowej 1914 – 1918. Wyryty w kamieniu napis głosi Poległym na chwałę, żywym ku przestrodze.

Rozległy pałac wzniesiony (na miejscu poprzedniego, rodu von Nostitz) w 1787 roku. Inicjatorem znacznej przebudowy był Georg Sigismund von Unruh. Trójskrzydłowa dwukondygnacyjna budowla, wzniesiona na planie podkowy. Ostatni właściciel sprzed 1945 to Heinrich Oswald von Sprenger, który dokonał kolejnej modernizacji budynku w latach 30. XX wieku. Zespół pałacowy znajduje się w środkowej części wsi, po południowej stronie drogi. Najstarszą część pałacu stanowi późnorenesansowy dwór (obecnie skrzydło wschodnie), wzniesiony prawdopodobnie na przełomie XVI i XVII wieku – w końcu XVII wieku dwór w Ręszowie należał do bardziej okazałej ziemi ścinawskiej.

Dwór w czasie wojny 30-letniej przez krótki czas był siedzibą króla szwedzkiego Gustawa II Adolfa. W 1715 roku dobra nabył baron von Hochberg auf Plagwitz (Platzwitz), który sprzedał w 1759 r. majątek Georgowi Sigismundowi von Unruh, tenże – baronowi von Nostitz w 1765 roku, od którego ponownie odkupił dobra w 1768 roku i w jego posiadaniu pozostały do roku 1794. Rozbudowę dworu podjął w 1787 roku Georg Sigismund von Unruh.

Po jego śmierci majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli. Budynek pałacu modernizowany był w 1912 roku oraz w latach 30. XX wieku przez Heinricha Oswalda von Sprenger, w którego posiadaniu Ręszów pozostawał od 1931 roku. Obecna budowla jest trójskrzydłowa, na rzucie podkowy, dwukondygnacjowa, skrzydło środkowe kryte dachem dwuspadowym, boczne – dachami czterospadowymi. Przed skrzydłem głównym parterowy ryzalit westybulu i dwukolumnowy portyk, przed elewacją ogrodową obszerny taras. Pałac i folwark są zespołem jednym z nielicznych obecnie użytkowanych w okolicach Ścinawy.

Zespół folwarczny składa się z dwóch zespołów zabudowy gospodarczej. Trzeci folwark (a tyle wymienia już Zimmermann) znajduje się we wschodniej części wsi. Folwark tworzy rozległy prostokąt zabudowań. Od wschodu zespół zamknięty jest budowlą pałacową. W dwóch północnych narożnikach dziedzińca znajdują się bliźniacze monumentalne bramy wjazdowe: oficyna; spichrz; obora; stodoła.

Adres

Adres:

Ręszów

GPS:

51.39012820674064, 16.36212944984436

Nr tel.:

-

E-mail:

-

Sieć:

-