Ogrody ozdobne, założone w 1 ćw. XVIII w. (?), częściowo przekształcone w końcu XVIII w.

Przy barokowym pałacu, wzniesionym tu zapewne w 1 ćw. XVIII w. dla rodziny von Stoschów, znajdowały się niegdyś dwa ogrody ozdobne, których ślady przetrwały do chwili obecnej. Jak pozwala stwierdzić rysunek Wernhera z ok. pol. XVIII w., od wschodu do elewacji bocznej rezydencji przylegał wówczas niewielki, ukształtowany na planie umiarowego prostokata ogród z sześcioma kwaterami. Dwie środkowe miały ozdobną formę haftową. Pomiędzy nimi umieszczona była okrągłą fontanna, w północno-wschodnim narożniku założenia zaś pawilon kryty łamanym dachem. Być może ogród ten, po którym pozostał dzisiaj płaski, bezdrzewny teren, kultywowano już w XVII w. i dopiero w 1 ćw XVIII w poddano go modernizacji.

Po przeciwnej, zachodniej stronie elewacji bocznej pałacu wzniesiona była oranżeria, z której latem wystawiano drzewa cytrusowe w donicach (por. rys. Wernhera). Od południa szeroki kanał wodny, obsadzony z dwóch stron rzędem drzew, ok. poł. XVIII w. oddzielał rezydencję od drugiego, znacznie większego ogrodu ozdobnego o kształcie wydłużonego poprzecznie prostokata. Jego powierzchnia za pomocą strzyżonych żywopłotów podzielona była na czworoboczne kwatery. Między nimi biegły proste drogi, w miejscu przecięcia których uformowane zostały koliste gabinety.

Jedynie cztery skrajne kwatery, znajdujace się w zachodniej części założenia, posiadały utylitarny charakter. Usytuowany w ich pobliżu niewielki budynek, wzniesiony w konstrukcji ryglowej, mógł pełnić funkcje domu ogrodnika. Od południa środkiem ogrodu prowadziła z pól droga, zapewne przez most przerzucony nad kanałem powiazana z pałacem (zachowały się przyczółki). Prawdopodobnie w końcu XVTII w. założenie to uległo przekształceniom. Być może wówczas w południowej części ogrodu powstał prosty rów wodny, biegnący równolegle do istniejącego już kanału. Z tego okresu pochodzą najstarsze, zachowane do chwili obecnej, ok. 190-letnie drzewa, stanowiące m.in. obsadzenia prostej drogi wiodącej wzdłuż rowu (lipy, graby) oraz tworzące altanę we wschodniej partii założenia (lipy). Zapewne także wtedy, lub nieco później, po południowej stronie rowu uformowano prostokątną platformę ziemną, która mogła mieścić pawilon widokowy albo altanę.

Jak się zdaje w 2 poł. XIX w. na zachód od ogrodu powstał ozdobny staw, połączony nowszymi rowami ze starym układem wodnym i powiazanych ścieżkami spacerowymi z prostą drogą. Nad stawem rosną dzisiaj ok. 110-letnie lipy i kasztanowce.

Obecnie pałac i pawilon nie istnieją, oranżerię zaś gruntownie przebudowano. Miejsca ogrodów ozdobnych pozostają opuszczone, a ich dawne urządzenia zachowały się w stanie szczątkowym. Staw ulega zabagnieniu.

W składzie gatunkowym starodrzewia dominują dęby szpulkowe, lipy drobnolistne i graby pospolite. Podrost o tym samym składzie gatunkowym wypełnia całe wnętrze parku. Do drzew pomnikowych należy 6 dębów szypułkowych i 1 lipa drobnolistna, drzewa o wymiarach okazowych stanowią 2 lipy drobnolistne, 2 kasztanowce białe i 2 dęby szypułkowe. Wiek w większości drzewostanu mieści się w granicach 80-110 lat, najstarsze drzewa mogą dochodzić do 180 lat. W pniach dębów i lip sporadycznie występują objawy próchnicy wgłębnej.  W podszycie rosną krzewy bzu czarnego i głogu jednostkowego.

Adres

Adres:

Lasowice, Ścinawa

GPS:

51.4397309321855, 16.415172815322876

Nr tel.:

-

E-mail:

-

Sieć:

-