Ogród ozdobny, założony w 1 ćw. XVIII w. (?), przekształcony ok. lat 70. XVIII w. i na pocz. XX w.

Przy barokowym pałacu wzniesionym tu dla króla Augusta II Mocnego (?) powstał, zapewne w 1 ćw. XVIII w., ogród ozdobny. Został on usytuowany na płaskim terenie rozciągającym się po północnej stronie rezydencji. Oś symetrii ogrodu, któremu nadano plan wydłużonego prostokąta, wyznaczała szeroka droga dojazdowa, ukształtowana na wprost I głównego portalu pałacu. W części południowej biegła ona i po grobli, między dwiema ozdobnymi sadzawkami. Bezpośrednio przed podjazdem droga ta rozdzielała się, otaczając I sadzawki od południa. Po wschodniej i zachodniej stronie łączyła się z dwiema drogami biegnącymi do niej równolegle wyznaczającymi jednocześnie granice ogrodu. Elewacją południową pałac otwierał się w kierunku lekko zagłębionego parteru ogrodowego, ograniczonego rowami wodnymi, z kwadratowym stawem usytuowanym na wprost rezydencji. Wąski, prostokątny pas terenu zajmujący zachodnią część założenia wykorzystywany był zapewne pod uprawy gospodarcze (warzywnik, sad). Fragment kamiennej balustrady z ok. 70. lat XVIII w., ograniczającej niegdyś schody tarasu pałacowego prowadzące od południa na teren ogrodu, wskazywać może, iż w okresie tym założenie uległo dalszym przekształceniom.

Drzewostan, wprowadzany sukcesywnie w ciągu XIXw. na teren ogrodu, komponowany był regularnie w rzędach, wzdłuż dróg i na obrzeżach (graby, lipy, dęby). Na baczniejszą uwagę zasługuje zachowany dzisiaj w formie odroś­lowej szpaler grabowy, flankujący z dwóch stron północny odcinek centralnej drogi dojazdowej, w którym przetrwało kilka ok. 150-letnich grabów. Z tego samego okresu pochodzą też najstarsze dęby rosnące wzdłuż zachodniej drogi.

Z pocz. XX w. posadzone zostały nieregularnie nieliczne drzewa, m.in. świerki i glediczja trójcierniowa. Rozluźniły one nieco kompozycję ogrodu i nadały jej bardziej swobodny charakter
Obecnie założenie, pozbawione pałacu (rozebranego w latach 50. naszego wieku), jest opuszczone. Zachowały się jedynie budynki gospodarczo-mieszkalne dawnego folwarku.
Ogród przetrwał w formie szczątkowej, nastąpiły bowiem znaczne ubytki w starym drzewostanie Zatarty został częściowo układ dróg, a w ozdobnych sadzawkach i kwadratowym stawie nie ma już wody. Drzewostan parkowy tworzą głównie dęby szypułkowe, graby pospolite i lipy drobnolistne. Pomnikowym egzemplarzem jest dąb szypułkowy. Do drzew okazowych należą 4 dęby szypułkowe i 2 graby pospolite. Wiek starodrzewia dochodzi do 150 lat. Gatunki aklimatyzowane: glediczję trójcierniową odmiany bezbronnej, kasztanowce białe i świerk kłujący odmiany sinej, wprowadzono w pocz. XX w.
Podszyt występuje w postaci nielicznych samosiewów jesionów wyniosłych, grabów pospolitych, klonów pospolitych i głogów jednostkowych.

Adres

Adres:

Dębiec, Ścinawa

GPS:

51.430977, 16.394772999999986

Nr tel.:

-

E-mail:

-

Sieć:

-