Drugim zachowanym częściowo obiektem są ruiny barokowego zespołu pałacowo – parkowego. Powstał on w pierwszej ćwierci XVIII wieku z inicjatywy ówczesnych właścicieli Dziesławia, Hansa Albrechta von Langenau i jego żony Christine Charlotte z domu von Mudrach. Autorem projektu rezydencji był znakomity śląski architekt Martin Frantz.

Pałac wzniesiono na planie prostokąta z silnie wysuniętymi ryzalitami bocznymi w stronę reprezentacyjnego, kolistego dziedzińca, do którego, od strony południowej, prowadził główny podjazd, zamknięty dwoma bogato zdobionymi bramami. Jest to budowla trzytraktowa, dwukondygnacjowa, przykryta dziś prawie kompletnie zniszczonym, ceramicznym dachem mansardowym z lukarnami. Całość charakteryzuje się bogatym wystrojem i formą detali architektonicznych jak: pilastry, gzymsy, obdasznice i łęki zamykające okna parteru. Portal wejściowy akcentowany jest balkonem i półkolistym tympanonem z bardzo bogato dekorowanymi kartuszami herbowymi.

Również wnętrza pałacu z reprezentacyjną, dwubiegową klatką schodową zachowały częściowo bogaty wystrój i pierwotne sklepienie kolebkowe. Od strony północnej do pałacu przylega park romantyczny, znacznie powiększony i przekształcony przez następnego właściciela rezydencji, którym w roku 1856 został radca Metscher. W czasie działań wojennych w 1945 roku cały obiekt uległ znacznym uszkodzeniom i od tego czasu popada w ruinę. Rozebrano oficyny flankujące niegdyś reprezentacyjny dziedziniec, a ze współczesnej pałacowi oranżerii, zwieńczonej ażurową balustradą i ozdobnymi wazonami, pozostał niewielki, zrujnowany fragment.

W stosunkowo niezłym stanie zachował się park, a zwłaszcza jego centralna polana z widocznymi jeszcze śladami parkowych dróżek. W parku wyróżniają się pomnikowe lipy, wiązy i dęby, liczące sobie ponad 200 lat.

Adres

Adres:

Dziesław

GPS:

51.47381203153165, 16.36740803718567

Nr tel.:

-

E-mail:

-

Sieć:

-