Ładowanie…

W 1508 roku, w wyniku zamiany z książętami Albrechtem i Karolem z Podiebradu, Dziewin przeszedł w ręce Fryderyka von Kanitz, który postanowił zbudować dwór dla swoich synów i córek. Dlatego też na portalu z 1558 roku umieścił napis: „Ten dom jest zaczęty i wybudowany przez szlachetnych i czcigodnych Lassala, Sigmunda i Wolfa von Kanitz, nierozłącznych braci z Dziewina, w 1558 roku. Bóg da nam i naszym potomkom swoje bogate błogosławieństwo doczesne i wieczne”. Jednak to nie bracia postawili dwór, tylko ich ojciec.

Jak się okazało, trzeci z nich jeszcze się nie urodził, gdy powstała powyższa sentencja. Pierwszą część dworu ukończono w 1561 roku, a kolejną 5 lat później. Stało się to powodem umieszczenia kolejnego portalu, na którym tym razem występuje dwóch „nierozłącznych braci”.

Ówczesna budowla miała kształt litery L. Jeszcze przed 1580 rokiem dobudowano kilka pomieszczeń i w ten sposób plan rezydencji zmienił się na U. Frontowa elewacja otrzymała także piękny wysoki 3-kondygnacyjny szczyt. Był on przebudowany w końcu XVII wieku przez następnego włodarza dziewińskich włości, Hansa Friedricha von Mutschelnitz. Z tego okresu (1700) pochodzi dobudowane barokowe skrzydło wschodnie oraz nieistniejący już ogród ozdobny, z którego pozostała jedynie okrągła fontanna.

W 1722 roku Hans Friedrich przekazał cały majątek bratankowi swojej żony, Hansowi von Schweinitz und Krain. Gdy w 1798 roku Dziewin został siedzibą ordynacji, rozpoczęto zmieniać i urozmaicać oprawę rezydencji. Ozdobny ogród przekształcono w park, który krajobrazowy charakterz centralnie położoną polaną uzyskał ostatecznie w drugiej połowie XIX wieku. Z tego też okresu pochodzi większość zabudowań folwarcznych, które wzniesiono około 1868 roku. Rodzina von Schweinitz zarządzała majątkiem w Dziewinie aż do początku 1945 roku. Ostatnim właścicielem majątku (od 1930 roku) był Erich von Schweinitz und Krain.

Pałac w Dziewinie

Niezniszczony podczas II wojny światowej dwór, został znacjonalizowany i był używany przez miejscowy PGR. Opuszczony w latach 80. XX wieku, ten wysokiej klasy zabytek, mało znana perła renesansu w Dziewinie, popada w coraz większą ruinę. Pałac w stanie obecnym jest założeniem, wzniesionym na planie prostokąta z niewielkim dziedzińcem i dobudowaną oficyną, dwukondygnacyjny, trzytraktowy. Cały obiekt jest nakryty, znacznie zniszczonymi dziś, dachami ceramicznymi, ograniczonymi wolutowymi szczytami z ozdobnymi sterczynami. Budynek pałacu znajduje się w stanie daleko posuniętej ruiny. W niegdyś bogato dekorowanych polichromią i sztukateriami pomieszczeniach zachowały się jedynie fragmenty oryginalnego belkowania i stropy kolebkowo – krzyżowe. Ciekawie prezentują się renesansowe, kamienne obramienia okien oraz renesansowe i barokowe portale wejściowe. Obecnie zachowała się już tylko połowa dachu i 8 z 11 renesansowych szczytów. Obok dworu znajduje się kordegarda i kilka budynków gospodarczych. Niestety, pomimo starań wielu osób, ciągle nie udało się uratować największego renesansowego dworu w Polsce. Za dworem rozciąga się zdewastowany dziś, dziewiętnastowieczny park.

Adres

Adres:

Dziewin, Ścinawa

GPS:

51.372450134101676, 16.459161043167114

Nr tel.:

-

E-mail:

-

Sieć:

-