Do wystroju ścinawskiego kościoła parafialnego należał niegdyś ciekawy obraz maryjny. Do zakończenia ostatniej wojny, obraz ten był przedmiotem powszechnego kultu. Co się z nim stało później ? Nie wiadomo. Okoliczna ludność opowiadała o nim taką dziwną historię. W czasie wojny trzydziestoletniej, mieszkańcy miasta zamierzali ze strachu przed Szwedami, ukryć ów obraz w Nysie. Jednak do tego nie doszło. Kiedy konie z wozem, wiozącym obraz, dotarły do granicy miasta, zatrzymały się gwałtownie. Nikt z powożących nie był w stanie ruszyć wozu z miejsca, mimo smagania koni batem. Pozostało tylko jedno wyjście – zawrócić. Teraz już konie wracały swobodnie, bez potrzeby ich popędzania.

Ścinawski obraz miał szczególną właściwość, mianowicie matowiał i tracił blask , kiedy do niego zbliżał się wyjątkowo zatwardziały grzesznik . Skoro jednak wyspowiadał się ze wszystkich grzechów, odpokutował swoją niewiarę, policzki na obrazie otrzymywały pierwotną czerwień. Podobno także nabożne wpatrywanie się w obraz, było niezawodnym lekarstwem na obniżenie gorączki.