Stowarzyszenie MONAR powstało w 1978 r. jako Młodzieżowy Ruch Przeciwdziałania Narkomanii. Zajmował się on wyłącznie terapia osób uzależnionych od narkotyków i alkoholu. W okresie transformacji ustrojowej w Polsce w Ośrodkach resocjalizacyjnych MONAR-u zaczęły pojawiać się osoby, które przyznawały się do uzależnienia choć wcześniej nie brały narkotyków. Powodem takiej postawy była w dużej części bezdomność i bezrobocie i znana już wtedy w Polsce skuteczność i kompleksowość pomocy jaką niesie MONAR.

Założyciel MONAR-u – Marek Kotański – dostrzegł patologie tego zjawiska i konieczność utworzenia odrębnych placówek dla tego typu osób, które podlegają odmiennej terapii niż osoby uzależnione. Tak powstał MARKOT – czyli ten dział MONAR-u, który zajmował się bezdomnością.

Pierwsze ośrodki MARKOT powstawały spontanicznie – z potrzeby. Nie dziwne jest więc, że najwięcej z nich zlokalizowanych było w centrum kraju. Przyglądając się jednak strukturze społeczności przybywającej do tego typu placówek zauważono konieczność tworzenia ośrodków również na obrzeżach. Poszukiwano więc odpowiednich obiektów, w których mogły powstać takie ośrodki.

W tym okresie na Dolnym Śląsku działał już Ośrodek Resocjalizacji MONAR -Czerwony Dworek w Mysłakowicach. Osoby zainteresowane utworzeniem placówki MARKOT na tym terenie pilnie poszukiwały odpowiedniego obiektu. Zbiegło się to z procesem rewindykacji obiektów będących własnością kościołów i związków wyznaniowych. Dawny budynek Poradni Zdrowia został zwrócony właścicielom tj Zakonowi Sióstr pp. Maryi Niepokalanej. Brak powołań jak również usytuowanie obiektu prawie w centrum miasta sprawiało, że budynek stał pusty i niszczał. MONAR zgłosił chęć wydzierżawienia budynku i utworzenia w nim Ośrodka dla Bezdomnych. Właścicielki budynku wyraziły zainteresowanie oferta MONAR-u z zastrzeżeniem, że miałaby być to placówka przeznaczona wyłącznie dla kobiet, matek z dziećmi.

Do placówki przyjmowane są kobiety (matki z dziećmi i osoby samotne) przede wszystkim jednak z terenu woj. dolnośląskiego,

Najczęstszym powodem skierowania i pobytu w placówce jest:

  • przemoc ze strony partnera
  • alkoholizm partnera
  • konflikt w rodzinie
  • złe warunki mieszkaniowe (zagrażające życiu lub zdrowiu)
  • dozory kuratorskie

Na przestrzeni 16 lat funkcjonowania placówki na jej terenie przebywało 1390 osób co daje średnią 107 osób rocznie.

Od początku funkcjonowania placówki Ośrodek starał się działać poza jej terenem kierując swoją ofertę również do mieszkańców miasta i gminy Ścinawa i udzielał w miarę posiadanych możliwości wsparcia wszystkim zgłaszającym się do nas.. Od 2006 roku pomoc ta została usystematyzowana przy ścisłej współpracy z Miejsko – Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Ścinawie.

Więcej o stowarzyszeniu na: www.dsm-scinawa.pl