Mija już 740 lat kiedy Ścinawa leżąca nieopodal Lubina otrzymała prawa miejskie. W XII wieku była nawet stolicą księstwa Piastowskiego. W pożodze ostatniej wojny została zniszczona w 75% - taka właśnie wracała do Macierzy. Była kiedyś pod panowaniem królów czeskich, a od 1742 do końca wojny pod władzą Prus i hitlerowskich Niemiec. Dziś jest już odbudowana i liczy ponad 5000 mieszkańców, stanowi wraz z okolicami niemałe zaplecze kadrowe dla Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi w Lubinie. Dzięki rozlewiskom starego koryta Odry jest również w sezonie letnim ośrodkiem rekreacyjnym Zakładu Budowy Kopalń. Posiada park, a w nim bogaty drzewostan i piękną zieleń. Leży na lewym brzegu Odry, ma dwa okazałe mosty: kolejowy i drogowy, stanowiące jedyną swego czasu atrakcję.

W czasach PRL w Ścinawie podobnie jak w całej Polsce, organizowane były czyny społeczne. Zazwyczaj odbywały się w dni wolne od pracy. Taki czyn społeczny w swoich szczytnych zamierzeniach miał zbliżyć aktyw do mas pracujących wyciągając go zza biurek i dając łopatę do ręki. W dzień czynu społecznego, wszyscy musieli się zebrać w jakimś wyznaczonym miejscu, gdzie czekały na nich wszelkie narzędzia. Zadanie do wykonania było ustalone wcześniej przez kierownictwo gminy. W ramach czynu pracowały kobiety, męszczyźni, uczniowie i nauczyciele z okolicznych szkół, kolejarze a nawet żołnierze. Budowano i remontowano ulice, place zabaw, chodniki i poprawiano wygląd zaniedbanych terenów. Jak wspominają uczestnicy tamtych czynów, wszyscy pracujący z utęsknieniem czekali na przerwę, aby móc zapalić papierosa lub zjeść przygotowany poczęstunek.