Jeden z najcenniejszych i najlepiej zachowanych fragmentów doliny Środkowej Odry, o walorach przyrodniczych zasługujących na objęcie parkiem narodowym. Rozpoczyna się w pobliżu miejscowości Rzeczyca, kończy u ujścia Baryczy, a spotkać możemy tu wszystkie typy siedlisk charakterystyczne dla wolno płynących rzek nizinnych Europy Środkowej.

dziewin_legiSzczególnym walorem są duże powierzchnie zbiorowisk lasów łęgowych (Ficario-Ulmetum, Salici albae-Populetum), grądów Galio-Carpinetum, łąki zalewowe (Cnidion dubii) i zmiennowilgotne (zw. Molinion caeruleae) oraz zbiorowiska starorzeczy (Nupharo-Nymphaeetum albae, Trapetum natantis, Lemno minoris – Salvinietum natantis, Hydrocharitetum morsusranae). Odnotowano tu także blisko 100 gatunków gniazdujących ptaków.

Na obszarze ostoi występuje: 11 typów siedlisk wymienionych w Załączniku I Dyrektywy 92/43 EEC, zajmujących łącznie blisko 70% powierzchni; 35 gatunków ptaków objętych ochroną zgodnie z Załącznikiem I Dyrektywy 79/409/ EEC (m.in. największe w Środkowej Europie populacje dzięcioła średniego i łabędzia krzykliwego, co zaowocowało wpisaniem ostoi na europejską listę Important Bird Areas); 13 gatunków zwierząt znajdujący się w Załączniku II 92/43/EEC; 34 gatunki roślin i zwie-rząt objętych w Polsce ochroną gatunkową; 19 innych, rzadkich gatunków roślin i zwierząt.

43 gatunki wymienione w polskich Czerwonych Księgach roślin i zwierząt; 39 rzadkich gatunków zwierząt chronionych na mocy konwencji międzynarodowych.